A Travellerspoint blog

europa

EUROPA!!
Na een cast sleepover in een oud schoolgebouw tot 4 uur vannacht, hebben we om 8 uur vanochtend onze eerste vlucht gepakt van Helsinki naar Frankfurt. Daar 4 uur gewacht, gegeten, geshopt (zonnebrand!:)). En nu zit ik in een 11-uur durende vlucht naar Mexico city. Nog ongeveer 7 uur te gaan, en iedereen verveelt zich een beetje. we lopen allemaal een beetje rond (we zijn met 120), de andere passagiers te ergeren en de frisdrank en snacks die Lufthansa aanbiedt op te eten.
ik zal een poging wagen de afgelopen 8 weken in europa een beetje samen te vatten.

België
Naar België werden we opgedeeld in twee vluchten. Ik zat in de tweede vlucht op maandag van phoenix, Arziona naar Brussel (via heathrow).
We kwamen daar ’s avonds laat aan, en rond een uur of 10 ’s avonds zat ik met mijn roommate een bord pasta bolognese naar binnen te werken. Onze eerste stad was Hasselt. Die dinsdag werden we gewoon om 8 uur ’s ochtends verwacht, dus herstellen van de jetlag zat er niet in. Gelukkig kregen we wel meteen vrije tijd en konden we centrum Hasselt in. Beroemd voor zijn jenever en een modemuseum. Mijn eerste stop was echter de HEMA om drop en sokken in te slaan en de kruitvat. Cappuccino besteld op grote markt, en tot de conclusie gekomen dat de Amerikaanse grote maten veel te snel wennen. Ik was namelijk echt extreem teleurgesteld toen er een kopje voor me neergezet werd ipv de grote bekers die Starbucks zo leuk uitschenkt:p.
Het vrijwilligerswerk was werken met verstandelijk gehandicapten. Het was echt heel lastig om activiteiten te bedenken omdat sommige in een rolstoel zitten en andere niet en sommige minder ontwikkelt zijn dan andere. Ik had nog geluk dat ik Nederlands sprak, want ze spraken alleen Vlaams. Een man is me heel erg bij gebleven omdat hij heel moeilijk sprak en redelijk erg verstandelijk gehandicapt was. Hij vroeg echter aan een Chinese jongen of hij last had gehad van de kernramp in fukushima. Wij waren allemaal erg verbaasd want hij vroeg het in Engels en het feit dat hij die link kon leggen had niemand echt verwacht.
Die zaterdag had ik een vrije dag genomen om te chillen met vrienden en ouders die gekomen waren voor de shows op zondag. Het was de eerste dag sinds 3 maanden dat ik echt kon doen wat ik wilde en het was natuurlijk heel leuk om iedereen weer te zien.
Zondag hadden we 2 shows. En voor elk land dat we bezoeken studeren we een apart aantal liedjes in om dat land te eren. Omdat we 2 shows hadden die dag hadden we heel weinig tijd om te oefenen en ik kan met alle eerlijkheid zeggen dat we de eerste show die we deden in België de slechtste is die we tot nu toe hebben neergezet. De tweede was iets beter maar niet heel erg veel. Iedereen was gewoon kapot moe omdat we geen vrije dag hadden gehad om bij te komen en nog steeds elke dag om 8 uur ’s ochtends aanwezig moesten zijn. En daarbij was t voor de vele Amerikanen hun eerste keer in europa en de eerste keer dat ze legaal uit mochten en drinken.
Maandag gingen we om 7 uur ’s ochtends door naar Vise. Daar waren we voor de 3 nachten. Ik was alleen gehost, maar ik had daar echt de liefste hostmoeder tot nu toe.
Haar naam is Marie Jose, en ze is 78. Ze heeft heel veel in haar leven gereisd en reist zelfs nu ze 78 is nog heel veel! Ze heeft namelijk vrienden over de hele wereld die ze nog steeds opzoekt. Ze had met haar man ook iets van 25 jaar in Kongo gewoond. Ik had helaas maar 2 avonden met haar. De tweede avond had ze heel lief het lekkerst pure chocolade taartje uit het dorp voor me gekocht. de show was daar op woensdag en mijn grootouders en tante aan kwamen kijken. Wat heel leuk is, omdat ik kon laten zien wat ik aan het doen was. An werd zelfs ook nog op het podium gehaald om ons interactieve dansje mee te doen op het podium. Wat heel grappig was om te doen.
Als vrijwilligerswerk die week hadden we een schoolplein opgeknapt van een school waar kinderen op zitten met concentratie problemen. We deden daar ook wat workshops en je krijgt wel respect voor leraren die elke dag met overactieve, agressieve kinderen om moeten gaan en hun proberen wat bij te brengen.
Die donderdag reisde we weer vroeg door naar Gistel. We maakte een tussenstop in Brussel van 4 uur waar we natuurlijk allemaal massaal naar het grote plein zijn gegaan, manneke pis gezien (wat een dwerg!), frietjes en wafels gegeten, wat Belgische biertjes genuttigd en rondgedwaald.
In gistel werd ik opgehaald door me echte ouders, en heb ik tot en met maandag met hun in een hotel in Brugge geslapen.
Vrijdag moest ik als vrijwilligerswerk een schuur verfden voor een soort jeugdclub. Die avond hadden we een show. Zaterdag had ik in de ochtend vrij om even snel wat te shoppen en toen die middag weer repetitie voor de show in de avond. Zondag was de eerste vrijde dag voor de cast in België sinds 2 weken. Ik heb die dag doorgebracht met ouders en zus in Brugge, wat heel leuk was. Maar iedereen was vooral ook heel moe na België. 2 kinderen zijn tijdens België naar huis gegaan omdat hun lichamen het niet meer trokken en zijn ook niet meer teruggekeerd. België was heel leuk omdat het zo vertrouwd aanvoelde en ik mensen van thuis kon zien, maar het programma was gewoon net te veel. En ik denk zeker voor de mensen die niet uit europa komen, het leuk was geweest om meer vrije dagen te hebben om met de host families door te brengen en zo de cultuur te leren kennen.

Denemarken
over Denemarken kan ik eigenlijk vrij kort zijn. Ik was namelijk 3 dagen ziek waardoor ik geen vrijwilligerswerk heb gedaan en geen shows. Mijn hostmoeder was gelukkig heel aardig, maar ook wel een beetje gesloten en moeilijk echt goed te leren kennen. Gelukkig heb ik wel 3 dagen echt goed kunnen bijkomen. Zaterdag was ik wel naar Kopenhagen gegaan met de stad. De meermin (gelukkig iets groter dan manneke pis) gezien, een vest geshopt want het sneeuwde (!?!) daar, en naar christinnenstad geweest.
Kopenhagen is volgens mij echt een shopstad want ze hebben heel veel winkels daar die we nog geen eens in Nederland hebben zoals top shop en andere winkels. En om me heen zag en hoorde ik ook heel veel Nederlanders die aan het shoppen waren. christinnenstad was een heel leuk deel van de stad. Het is een plaats in de stad waar 500 mensen permanent wonen in zelfgemaakte huizen, ze betalen geen belasting, softdrugs is legaal en ze zijn erg democratisch. Als ze een wet willen veranderen moeten alle 500 inwoners het er mee eens zijn. Heel veel studenten hingen daar een beetje rond te drinken en te roken en het sfeertje was erg relaxed.
Zondag was het Pasen. Mijn hostmoeder nam ons mee naar haar dochter die ook 2 uppies (up with people people) hosten. Haar kleinkinderen waren er ook en het sfeertje was erg relaxed en het eten erg lekker. Ze aten een zelf gemaakte pastei, haring en vis natuurlijk. Grappig was dat ze niet echt eieren aten. Wel moesten we allemaal een ei beschilderen die we daarna van een heuvel moesten rollen, wie het verst kwam en wiens ei nog heel was had gewonnen. Ook hebben we een oud Vikingenspel gespeeld. Daarbij heb je twee teams en je moet houten blokken van de tegenpartij omgooien. Bij het eierollen heb ik mijn ei bij de eerste poging al in stukken gebroken, maar in het Vikingspel was ik verassend goed.
Oslo
Goed in Oslo waren we dus in de tweede week van april, maar het leek wel winter in Oslo. Het sneeuwde en het was gewoon ijskoud de hele week.
De eerste dag was het plan om presentaties te doen in een school en een culture fair. Bij een culture fair maken we allemaal een kraam voer ons land. Helaas hadden ze de weg niet goed uitgezocht, waardoor we 2 uur in de sneeuw hebben moeten lopen. Iedereen voeten waren bevroren en uiteindelijk hadden we maar een uurtje in de school.
Die woensdag moest ik naar een bejaardentehuis en daar met bejaarden praten. Veel spraken geen Engels maar enkele deden dat wel. We hadden vooral veel met een man gepraat van in de 90 die met zijn vrouw in het bejaardentehuis zat. De vrouw had hele erge alzheimer, maar de man was nog redelijk goed. Hij vertelde hoe hij zijn vrouw ontmoet had toen ze 17 jaar oud waren, ze waren dus bijna al 70 jaar getrouwd!! Elke 2 weken kocht hij nog steeds dezelfde bos bloemen voor haar. De vrouw kon niet echt meer praten, maar hij bleef ons maar vertellen over hoe veel hij van zijn vrouw hield en hoe slim ze was en hoe hij de meest perfecte vrouw in de wereld had getrouwd. Hij gaf haar een serenade en was de hele tijd heel emotioneel als hij over haar sprak en liet haar geen moment los. Het was heel aandoenlijk om te zien.
Die donderdag hadden we een show. Vrijdag hadden we regional learning waarbij we eerst naar het gebouw zijn gegaan waar de nobel peace prize word uitgereikt. Het was een interessant museum met verschillende foto-exposities en informatie over de prijs en prijswinnaar. Nobel bepaalde in zijn testament dat de Noorse regering een commissie mocht aanwijzen die de nobelpeaceprice mag uitreiken elkaar jaar. het is best controversieel dat in de commissie alleen noren zitten en die noren door de Noorse regering worden aangewezen.
Daarna gingen we naar het museum van onze sponsor in Oslo. Een man die het meest bekende biermerk van Noorwegen bezit, en daarbij ongeveer elk groot gebouw in Oslo.
En in zijn museum had hij alleen maar minidrankflesjes staan. Als kind was hij begonnen met het verzamelen van minnedrank flesjes. Op een gegeven moment vond zijn vrouw dat hij te hard werkte en dat hij een hobby moest zoeken, daarbij kon ze de 6000 minidrank flesjes in de kelder niet echt waarderen. Dus heeft hij het museum opgericht. Het was een museum ingericht met erg veel humor, en was het vooral een mooi voorbeeld van wat voor een gekke dingen je gaat doen als je te veel geld hebt. Maar hij is ook wel een gewiekste businessman want hij maakt nog winst ook op het museum doordat hij deals heeft gemaakt met restaurants dat ze zijn museum kunnen gebruiken als unieke plek om diners te geven.
Maandag gingen we door naar Stockholm. En eerlijk gezegd was ik daar wel klaar voor. Oslo is mooi, maar 4 euro voor thee betalen, 8 euro voor 2 cider in een supermarkt en sneeuw in APRIL is toch niet echt mijn ding.

Stockholm
Stockholm is denk ik de leukste stad waar ik tot nu toe met UWP ben geweest. Het is mooi want het bestaat uit allemaal eilanden en het heeft een mooi oud centrum. Het is groot (2 miljoen inwoners), maar je bent zo in een van de grote parken of op het water.
Mijn gastgezin was door ook echt geweldig. Soms zijn gastgezinnen leuk omdat ze zo’n ander leven leiden dan je eigen leven thuis. Dit gastgezin voelde echt als thuiskomen.
Beide ouders werkten en ze hadden 3 kinderen, van 12,14 en 17. En een hond die echt precies op Tara leek. Ze hadden een zeilboot en gingen vaak skiën of op vakantie in Frankrijk. De moeder kookte elke avond vers en we moesten ook de hele week een lunch meebrengen. Ze maakte echt de meest geweldige dingen voor lunch zoals quiche, couscous met kip, pastasalade, aardappelsalade. ’s Avonds kookte ze ook altijd heel lekker. In de avond was het ook heel relaxed want ze hadden altijd een muziekje aan en iedereen zat op de bank een beetje te praten en zijn eigen ding te doen. Het was een gezin wat functioneerde en lol had met elkaar, iets wat zeker niet in elk gastgezin het geval is.
Als vrijwilligerswerk heb ik een dag een houten zeilboot klaar gemaakt voor de zomer. De zeilboot hoorde bij een organisatie die de baltische zee wil beschermen en mensen meer bewust wil maken van de vervuiling van de zee. De boot kan je nemen voor 3 dagen of huren voor een conferentie. Als student kan je er een zomer op werken en leren hoe je moet zeilen.
Verder hadden we 2 showdagen. Vrijdag hadden we een discussieforum met scholieren over immigratie. Ongeveer 1/5 van de Zweedse bevolking is immigrant, en zweden is na malta het makkelijkst om naar te immigreren. Als gastspreker was er functionaris van het ministerie van immigratie. Het was interessant om te zien hoe de Zweedse scholieren in een felle discussie met hem kwamen. Ten eerste omdat de meeste vonden dat de immigratiewetten te streng waren. Ten tweede omdat ze vonden dat er te weinig gedaan werd aan de problemen die immigranten hebben. de oplossing van de functionaris was dat in de statistieken mensen niet meer mochten worden aangeduid als immigranten. Als er bijvoorbeeld een probleem was met werkloosheid, moet werkloosheid als geheel worden opgelost en niet naar specifieke groepen worden gekeken want iedereen is zweed. Hij kwam met een voorbeeld dat als je in Australië immigreert de regering je een boom laat planten als symbool dat je wortels nu in Australië liggen.
De meeste scholieren wilden dat immigranten nog wel als immigranten werden aangeduid omdat je dan specifieker weet waar je een oplossing voor moet vinden en je wellicht een betere oplossing kan vinden.
Zaterdag hadden we een vrije dag in Stockholm en zijn we naar het Royal palace geweest. Opvallend was dat als je naar de eerste verdieping wilde lopen je een trap op moest lopen die zo was gemaakt dat het ontzettend vermoeiend was om op te lopen omdat de treden heel ongelijk waren en te breed waren. Zo is het bijna onmogelijk te trap op te rennen omdat het zo vermoeiend is en zo zijn inbrekers trager boven en heb je meer tijd om te reageren. Verder is het paleis eigenlijk heel goedkoop gemaakt, heel veel stenen zijn geschilderd als marmer, maar ze hebben maar heel weinig echt dure spullen er staan.
Zondag had ik een boottocht gemaakt door de archipel van Stockholm. Daar staan heel veel mooie grote zomerhuizen en in de zomer zeilt iedereen daar met zijn boten.

Eskilstuna
in deze stad hadden we een sponsor die wilde dat we presentaties deden over immigratie in scholen omdat er dus zoveel immigranten zijn. UWP heeft daarvoor de aparte workshops voor ontwikkelt en aan ons geleerd in Denemarken. Omdat ik toen ziek was hoefde ik ze niet te doen voor klassen, maar moest ik participeren op de middelbare scholen en ik moest presentaties geven op lagere scholen.
De eerste dag was ik deelnemer in een klas met 8 scholieren, 4 jongens uit het midden oosten en 5 meisjes uit zweden. Ik denk dat de 2 uur in die klas ongeveer de meest frustrerende waren dit half jaar. Een meisje deed helemaal niet meer, de 4 andere hingen op de bank die in de klas stond (!). de jongens wilden op zich wel mee doen maar hun Engels was gewoon niet goed genoeg om te snappen wat we wilden doen met ze. Het was frustrerend omdat de leraren de meisjes niet corrigeerden. We zagen dat je jongens duidelijk wel mee wilden doen maar hun Engels was gewoon te slecht en ze waren te verlegen om echt iets zeggen.. De tweede groep in de middag was iets beter maar de Zweedse cultuur is niet heel open en de meeste voelden zich te stoer om echt mee te doen.
We hadden een grote show in een sporthal waar de beatles ook hebben opgetreden toen ze nog niet al te bekend waren. Het was een heel enthousiast publiek want er waren veel alumni en de board of directors van UWP zat ook in het publiek. In deze stad ging ons geld dat we hebben opgehaald met de show naar clownklubben. Een organisatie die heel erg vergelijkbaar is met cliniclowns. We mochten een dag met hun meelopen in het ziekenhuis. Het was interessant hoe ze patiënten van alle leeftijden aanspraken maar op een andere manier en iedereen aan het lachen kregen. Omdat ze vaak in het ziekenhuis komen, kunnen ze ook een beetje een band met de ouders opbouwen en zijn ze zo ook een steun voor de ouders.
Verder moest ik die week dus presentaties doen op lagere scholieren. De jonge kinderen hadden best een goed niveau van Engels en deden leuk mee. Hoe ouder de kinderen hoe minder ze meededen omdat ze zich er te Cool voor voelden.
En van de scholen was een Engelse school en het was interessant om de Engelse discipline te zien.
Op mijn hostfamily day zijn we naar de Ikea gegaan en hebben daar Zweedse gehaktballen gegeten!

Finland

Seinajoki
De reis naar Finland was denk ik zo’n beetje het meest spannende aan Finland. Zondagavond moesten we laat verzamelen in een gymzaal in eskilstuna, om daar te ‘slapen’. Toen moesten we om 4 uur ’s ochtends ‘wakker worden’ en de bus naar Stockholm nemen om de ferry de vikingline naar Finland te nemen. Zweden en ook Finnen nemen deze ferry vaak gewoon om een tijd door te brengen op de boot en gaan direct weer terug naar hun eigen land met de ferry. Op de ferry worden namelijk grote feesten gehouden, je kan er taxfree shoppen en er is een groot buffet met onbeperkt gratis alcohol. Onze boot was niet heel groot, dus er was geen disco. Wel was er een sauna en een bubbelbad waar velen van ons gebruik van hebben gemaakt. Verder kregen we 2x buffet was erg lekker was. Het gebeurt namelijk nooit in UWP dat je kan kiezen wat je eet en hoeveel je wilt eten. We mochten de dag gratis op de boot doorbrengen in ruil voor 2 minishows waar 30 castleden aan meededen. Kortom de bootreis was een heel avontuur. ’s Avonds laat kwamen we aan en gingen we de boot af samen met Finnen die volop alcohol hadden ingeslagen. We gingen een bus in en reden naar seinajoki. Daar brachten we een nacht door in een ander gebouw, dit keer hadden ze voor matjes, dekens en kussens gezorgd dus we hebben zelfs een beetje geslapen. Die dinsdag was een nationale feestdag in Finland, en we ontmoette onze hostfamily. Mijn roommate was een Amerikaans meisje, en we kwamen er al snel achter dat onze hostfamily geen woord Engels sprak. De vrouw sprak gelukkig een beetje Duits, dus we konden een klein beetje conversatie hebben. voor de rest van de week hebben we vooral actieve dingen met ze gedaan waar we niet echt voor hoefde te praten. Dus we hebben gefrisbeed, gewandeld, gekaart, gefietst en onze families getekend.
Uiteindelijk viel het wel mee. Al was het wel vermoeiend om de hele tijd vriendelijk te glimlachen als ze maar Fins tegen je bleven praten. En van Fins is echt niks te begrijpen omdat het niks gemeen heeft met andere talen, behalve Hongaars.
Verder hebben we in Finland weer workshops in klassen gedaan. Wat eigenlijk neerkomt op een uur lang een monoloog houden. Finnen zijn namelijk extreem gesloten en het was heel moeilijk om iets uit ze te krijgen. Ik kon ze wel zo ver krijgen om te antwoorden op de vraag of ze een sauna hadden, ze antwoorden allemaal ‘ja’. Want het maakt niet uit hoe klein je huis is, je hebt gewoon een sauna als deel van je badkamer in een Fins huis.
Die donderdag bleek dat een jongen naar huis werd gestuurd omdat hij dronken was geworden op de boot naar Finland, en hij zich al vaker niet aan de regels had gehouden. Dat kelderde de sfeer nogal want op dat moment waren er al 7 mensen naar huis gegaan om gezondheidsredenen of andere redenen.
Die middag moesten we met een groep van 30 mensen ongeveer 80 verstandelijk gehandicapte mensen bezighouden. Ze dachten dat we een show zouden doen maar daar wisten wij niks van. Dus moesten we improviseren maar dat is uiteindelijk heel goed gegaan.
Die week hadden we 2 shows. En de mensen waren eigenlijk heel enthousiast. We kregen een staande ovatie toen we hun nationale lied zongen, wat extreem moeilijk was om te leren want niemand spreekt Fins in onze cast dus we wisten niet echt hoe we het moesten uitspreken.
De staf had een van de showdagen uitgeroepen tot cast appreciation day waarbij ze een sketch hadden voorbereid wat extreem grappig was, en ze legde ons die dg in de watten. Zo hoefde we er pas om 11 uur te zijn ipv 8 uur s ochtends en serveerden ze ons avondeten, en we hadden een TOETJES (ijs)☺.

Koevola
Onze laatste stad in europa, en volgens mij was iedereen ook wel een beetje klaar met europa. De Scandinavische cultuur is namelijk heel gesloten en het is heel moeilijk om gesprekken aan te gaan. die cultuur piekte dus vooral in Finland. Mijn gastgezin was wel heel aardig, EN ze spraken Engels wat heel fijn was. Vooral de dochter en moeder hadden vooral bedacht dat het leuk zou zijn om te hosten. De vader ontdooide helemaal en maakte aan de eind van de week helemaal zeker dat alles goed met ons ging en vond het leuk om een gesprek te hebben. met de zoon hebben we niet meer dan drie zinnen mee gewisseld maar hij was dan ook nooit thuis. Op dinsdag hadden we als community impact het opknappen van een paardenracetrack waar mensen konden wedden op paarden. Ik heb daar de hele dag ramen gewassen. We zouden eigenlijk vrijdag teruggaan, maar uiteindelijk is dat niet doorgegaan omdat niet iedereen het er mee eens was dat we vrijwilligerswerk deden voor een commercieel bedrijf dat gokken stimuleert. Woensdag moesten weer we workshops geven in klassen. Donderdag was ik een dagje thuisgebleven en heb ik rendier klaargemaakt met me hostvader. Dat is Fins traditioneel eten. Eerste bakken ze het, en dan koken ze het een uur in water met zout en peper. Het is heel zout maar wel lekker. Vrijdag moest ik in de ochtend promotie doen dmv opdrachten uit te voeren die aandacht vragen. In de middag hadden we het podium opgezet voor de 2 shows op zaterdag. Zondag heb ik mijn koffer gepakt voor MEXICO!

Mexico
Inmiddels al 2 weken in mexico, en eindelijk tijd om deze blog op internet te gooien! De blog over mexico volgt!

Posted by IvyvRA 20:43 Comments (0)

(Entries 1 - 1 of 1) Page [1]